Onderzoek naar oude boskernen, morfologie van autochtone bomen en struiken en cultuurhistorisch groen erfgoed

Werkwijze

Voor ecologisch onderzoek naar oude boskernen en de morfologie van autochtone bomen en struiken hanteer ik de methode van het Ecologisch Adviesbureau Maes. Elke oude boskern wordt systematisch gekarteerd waarbij een autochtoniteits- en cultuurhistorische waardering wordt toegekend. Voor de toekenning van deze waarderingen vormt de raadpleging van historische bronnen een essentieel onderdeel van de werkwijze.

Niet alleen autochtone bomen en struiken maar ook oude cultivars en historische rassen vallen binnen de scope van mijn onderzoek.

Alle verzamelde gegevens worden digitaal vastgelegd in een Geographic Information System (GIS), waarbinnen verdere analyse plaatsvindt. De onderzoeksresultaten worden doorgaans verwerkt in een rapport.

Zienswijze

Oude boskernen hebben zich gedurende meerdere eeuwen ontwikkeld. Ze zijn zeldzaam en staan onder grote ruimtelijke en ecologische druk. Ze vormen een toevluchtsoord voor een grote diversiteit aan flora en fauna, waaronder tal van bedreigde soorten.

Oude boskernen herbergen niet alleen waardevolle autochtone genenbronnen van wilde bomen en struiken, maar bevatten ook cultuurhistorische informatie over landgebruik en beheer. Daarmee vormen zij een levende verbinding met het verleden. In een wereld met een veranderend klimaat is het van groot belang deze biodiverse hotspots te beschermen én te onderzoeken.

Cultuurhistorisch groen erfgoed is een onderbelicht thema. Ongeacht of een oude boom of laan autochtoon is of niet, maakt de ouderdom het behoud en onderzoek waardig.